22-05-07

warschau

De vorige week is het rustig geweest op loopgebied: op donderdag 5 kilometer, maar wel op een zwaar parcours (houtsnippers) aan een tempo van gemiddeld 6:22 per kilometer. Zaterdagavond dan nog eens 10 kilometer gelopen, maar aan een steviger tempo: gemiddeld 5:25 per kilometer of in totaal 54:15. Het hoeft geen betoog dat de hartslag vrij hoog zat, maar het voelde goed aan. Nog een laatste keer de benen leeglopen zodat ze er tegen de 20 kilometer door Brussel volledig klaar voor zijn.

Zondagavond stond dan de trip naar Warschau op het programma. Het begon al goed, met een uur vertraging zodat het al 23u was tegen dat we in het hotel arriveerden. Bovendien zat er in het vliegtuig een groepje Polen die de bloemetjes eens buitengezet hadden in Brussel, en net op onze rij, aan de andere kant van het gangpad zat er eentje waarvan we ons de hele vlucht afgevraagd hebben of en wanneer (en vooral in welke richting) hij zijn maaginhoud zou kwijtraken. Vooral tijdens het dalen begon hij toch wel redelijk groen te zien. Collega Nelly - die naast het gangpad zat - is zich dan ook beginnen voorbereiden door zich zo goed mogelijk met een krant te bedekken. Gelukkig heeft die mens zijn kaken op elkaar geklemd kunnen houden, maar toen we met de bus van het vliegtuig naar de aankomsthal reden hebben we toch maar wijselijk een plaatsje ver uit zijn buurt gezocht. Soit, uiteindelijk zijn we toch zonder spatten op onze kleren in het hotel geraakt, waar we uiteraard nog even de bar ingedoken zijn.

intercontinental

Het hotel zelf - het Intercontinental - was dik in orde, ik kan het iedereen aanbevelen, al was het een beetje aan de prijzige kant . Ik had op voorhand al wat prospectie gedaan op de website en vastgesteld dat er op de bovenste verdieping (43ste) een prachtige fitness ruimte was, dus ik had mijn loopsloefkes meegenomen. En het is niet bij goede voornemens gebleven want de wekker stond al om 6u20, alleen in de fitness geraken lukte niet van de eerste keer. Mijn kamer was op de 26ste verdieping, dus ik stap in de lift en samen mij nog een (verder onbekende) sportievelinge. Ik duw op het (juiste) knopje en de lift vertrekt. Even later stopt de lift en er stapt nog iemand in, ook in sporttenue. Ik vond het op zich wat raar dat die mens al zo fel aan het zweten was, maar mijn frank viel pas toen de deuren terug dicht waren en de lift begon te dalen; de zweter in kwestie had al gedaan met sporten en wij waren zonet van de fitness verdieping terug naar beneden vertrokken naar de 7de verdieping. De volgende keer iets beter opgelet en op tijd uitgestapt.

De fitness ruimte (en zwembad !) zelf dan is een belevenis op zich: grote panoramische ramen met een schitterend uitzicht op Warschau. Ik ben niet zo een liefhebber van de loopband, maar dit was echt wel eens de moeite waard.

intercontinental gym

 

intercontinental pool

Daarna uiteraard uitgebreid genoten van het ontbijtbuffet en dan de taxi in naar het kantoor om aan onze vergader-marathon te beginnen. Het was overigens schitterend weer in Polen: zonnig en een dikke 25 graden. Helaas zaten we in een iets ouder gebouw met een niet zo goed werkende airco in een veel te klein vergaderzaaltje met veel te veel mensen. Zoals verwacht heel moeilijke discussies waarbij we regelmatig terug op "square one" beland zijn en we om 17u met toch wat gemengde gevoelens in de taxi gestapt zijn naar de luchthaven. Na een voorspoedige vlucht en een taxichauffeur die ruim 170 km/u reed op de E19 rond 22u30 eindelijk thuis gearriveerd.

14:23 Gepost door Hakke de Fakke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.